Μειωμένες προσδοκίες...

by Δημήτρης Κυριακού

Όλα τα ΜΜΕ πλέον έχουν επικεντρωθεί στην αυριανή συνάντηση του Κ. Μητσοτάκη με τον Ντ. Τραμπ. Θεωρώ ότι δεν πρέπει να περιμένουμε κάτι το ουσιαστικό από τη συνάντηση μεταξύ των δυο ανδρών. Η Τουρκία δυστυχώς για την Ελλάδα, παραμένει για το ΝΑΤΟ μια κομβική στρατιωτική δύναμη για τα συμφέροντά του.

Εμείς είμαστε μικρότερη περιφερειακή δύναμη. Το πολύ πολύ- και αυτό μόνο θεωρητικά- ο Τραμπ να επικρίνει τις παραβιάσεις που κάνουν οι Τούρκοι σε Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο. Πρακτικά όμως δεν θα πάρουμε τίποτα. Όπως πάντα γίνεται σε αυτές τις περιπτώσεις. Σε όλες αυτές τις περιπτώσεις η εκάστοτε Αμερικανική κυβέρνηση κρατάει μια παθητική στάση ισορροπίας όσον αφορά στην ιστορική αντιπαράθεση Ελλάδας- Τουρκίας, ακριβώς λόγω του ΝΑΤΟ, αφού αμφότερες οι χώρες αποτελούν μέλη του.

Ακόμα και αν αποφασίσει ο απρόβλεπτος πλανητάρχης να πλήξει καθοριστικά στο μέλλον τον παράφρονα δικτατορίσκο της Ανατολής, και πάλι η Τουρκία θα συνεχίσει να είναι σημαντικό γρανάζι του ΝΑΤΟ.

Αυτό είναι ακριβώς και το διαχρονικό πρόβλημα μας. Εάν δεν ήταν οι Τούρκοι μέλη της συμμαχίας, με όλα αυτά που έχουν κάνει τόσα και τόσα πολλά χρόνια, θα είχαν πλέον τελειώσει. Διπλωματικά, στρατιωτικά και ό,τι άλλο θέλετε. Αυτό το γράφω με απόλυτη σιγουριά. 

Σε όλα αυτά ας προσθέσουμε δυο ακόμα στοιχεία: Πρώτον το γεγονός ότι πολιτικοί που έχουν γνώση των γεωστρατηγικών δεδομένων στην Ελλάδα, όπως η πρώην υπουργός Εξωτερικών Ντόρα Μπακογιάννη, αλλά και άλλοι, κατά καιρούς έχουν εκφράσει την άποψη ότι σε περίπτωση επεισοδίου με την Τουρκία, η Ελλάδα θα παλέψει και θα αμυνθεί μόνη της. Λέτε να μην ξέρουν τι λένε; Ξέρουν πολύ καλά.

Δεύτερον, τώρα με τις εξελίξεις και τη μεγάλη κόντρα μεταξύ Ιράν και ΗΠΑ, μετά την εξόντωση του Σολεϊμανί, η Τουρκική κυβέρνηση μπορεί να επιδοθεί αναπόσπαστη στις γνωστές θρασύδειλες πρακτικές της σε Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο και στην παράνομη ΑΟΖ που ανακήρυξε μαζί με την Λιβύη, καθώς η Αμερική έχει στρέψει το ενδιφέρον της στη Μέση Ανατολή. Και όταν υπάρχουν... φροντίδες για τη κραταιά παγκόσμια δύναμη, όλο και βρίσκουν χώρο και χρόνο οι... γείτονες για να εντείνουν τις προκλήσεις τους...

Λείπει η γάτα και χορεύουν τα ποντίκια...

Εμείς το νου μας...

 

Δημήτρης Κυριακού

Leave your comments

Post comment as a guest

0
terms and condition.

Comments